Πολλά από τα μνημεία της πόλης οφείλονται στους Βενετσιάνους, όπως το λιμάνι και το Κάστρο, που το προστάτευε. Στο δεύτερο φιλοξενούνται σήμερα πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις. Βενετσιάνικα είναι και τα τείχη που περιβάλλουν ένα μέρος του Ηρακλείου από το 15 αιώνα, με δύο εκ των τεσσάρων πύλεων να σώζονται. Εν αντιθέση, οι προμαχώνες σώζονται όλοι, επτά στο σύνολό τους. Μάλιστα, στον επονομαζόμενο Μαρτινέγκο θα συναντήσετε και τον τάφο του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη με το «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι λεύτερος» χαραγμένο. Κτίσμα της βενετσιάνικης εποχής είναι και ο ναός του Αγ. Τίτου, με την κάρα του να έχει επιστραφεί από τη Βενετία το 1966. Επίσης, ο ναός του Αγ. Μάρκου, μια τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική του 1239 που, ενώ έγινε τζαμί, επανήλθε στην πρωτότυπή του μορφή το 1956 και αξιοποιείται ως εκθεσιακός χώρος. Άξιες προσοχής είναι και οι κρίνες Μοροζίνη, Μπέμπο και Πριούλι. Τέλος, η αναπαλαιωμένη Λότζια -16ου αιώνα-, σημερινό Δημαρχείο.
Από την Τουρκοκρατία απέμειναν κάποια αρχιτεκτονικά δείγματα, όπως η βάση του μιναρέ στην εκκλησία της Αγ. Αικατερίνης και τα κτίρια των δημοσίων υπηρεσιών.
Ελληνικά μνημεία αντιστοίχως, είναι ο μεγαλοπρεπής Άγ. Μηνάς και η εκκλησία των Σιναϊτών Αγ. Αικατερίνη, νυν μουσείο εκκλησιαστικής τέχνης. Επισκεφθείτε την Βικελαία Βιβλιοθήκη, τον Άγ. Ματθαίο των Σιναϊτών, την Παναγιά των Σταυροφόρων, τον Άγιο Πέτρο, την αχανή πλατεία Ελευθερίας και την αγορά.
Από μουσεία, η πόλη διαθέτει αρχαιολογικό, ιστορικό, μάχης και εθνικής αντίστασης και φυσικής ιστορίας. Παραέξω σας περιμένουν τα Μάταλα, στις σπηλιές των οποίων έμεναν χίπης και η Κνωσσός με τη Φαιστό όπου τα λόγια περιττεύουν.