| ΒΟΣΝΙΑ - ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ | Το young at heart Σεράγεβο, με τους δρόμους του που σε ταξιδεύουν στην ιστορία μιας ολόκληρης ηπείρου σε λίγα μόνο λεπτά και την καλλιτεχνική του κλίση, μετατρέπει κάθε μέρα και κάθε νύχτα σε γιορτή. Αν δεν πειστήκατε ακόμη, προσθέστε την απλώς ασυναγώνιστη κουζίνα –η χαρά του κρεατοφάγου–, το εξαιρετικά χαμηλό κόστος ζωής και τους υπέροχους ανθρώπους της, που αν ακούσετε προσεκτικά θα σας διηγηθούν ιστορίες που θα σας αλλάξουν τη ζωή, και … έχετε ήδη κλείσει εισιτήρια. |
| | |  | | Οι επιλογές διαμονής στο Σεράγεβο είναι αρκετές για να ικανοποιήσουν κάθε γούστο και budget, και για να φιλοξενήσουν μεγάλο αριθμό τουριστών, ακόμη και κατά τη διάρκεια του αυγουστιάτικου Φεστιβάλ Κινηματογράφου, οπότε η πόλη πλημμυρίζει από επισκέπτες. |
|
| | | | | | Η βοσνιακή κουζίνα φέρει εμφανέστατες τις επιρροές της τουρκικής, οπότε δε θα σας ξενίσει στο ελάχιστο. Θα δοκιμάσετε (και κατά πάσα πιθανότητα θα εθιστείτε στα) cevapi, μικρά μπιφτεκάκια από μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά, τυλιγμένα σε πίτα, τη γνωστή για το σουβλάκι, με ψιλοκομμένο κρεμμύδι και προαιρετικά τυρί κρέμα και burek, ήτοι πίτες με κιμά, τυρί ή σπανάκι. |
|  |
| | |  | | Μετακινήσεις στο Σεράγεβο |
| Όλα τα μέρη στο Σεράγεβο συνδέονται με ένα ευρύ δίκτυο συγκοινωνιών, αποτελούμενο από τραμ, τρόλεϊ, λεωφορεία και μίνι λεωφορεία. Το εισιτήριο είναι πιο φθηνό όταν το προμηθευτείτε από περίπτερο, παρά απευθείας από τον οδηγό. |
|
| | | | | | | |
| |  | | |  | | Σε όλο το μήκος της παλιάς πόλης, παραδοσιακές και σύγχρονες μουσικές ξεχύνονται από τα café, που είναι μέρα και νύχτα κατάμεστα. Στη Bascarsija σερβίρουν «βοσνιακό καφέ» -αυστηρά espresso- σε χάλκινο δισκάκι που περιέχει το μπρίκι-μινιατούρα, για να το σερβίρετε μόνοι σας, καθώς και δύο κύβους ζάχαρη μαζί με δύο λουκούμια, ενώ μυρωδιές από cevapi αγκαλιάζουν τον αέρα. Την ίδια ώρα ο κόσμος μπαινοβγαίνει στα καταστήματα που πωλούν τα πάντα, από χειροποίητα χάλκινα μπρίκια και φλιτζανάκια του καφέ μέχρι επώνυμα ρούχα γνωστών αλυσίδων. |
|
| | | | Η ξενάγηση της πόλης ξεκινά από το Τούνελ της Ελπίδας, όπως το αποκαλούσαν τότε. Το έσκαψαν οι κάτοικοι του Σεράγεβο το 1993, εν μέσω της πολιορκίας, κάτω από το αεροδρόμιο που «προστατευόταν» από τα Ηνωμένα Έθνη. Μπορεί να είναι σκληρό, είναι όμως το πρώτο μουσείο που πρέπει να δείτε –ακόμη κι αν δεν έχετε σκοπό να δείτε κανένα άλλο– για να καταλάβετε πώς γίνεται 13 μόλις χρόνια μετά από τέτοια τραγωδία αυτή η πόλη να αποπνέει μια ατμόσφαιρα τόσο αισιόδοξη, σχεδόν πανηγυρική. Το Μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων θα σας κάνει να σκεφτείτε ότι η εμπειρία του πολέμου, η θεώρηση των Αγώνων ως σύμβολο ειρήνης και η υπερηφάνεια για το γεγονός ότι τους φιλοξένησαν είναι πράγματα αλληλένδετα. Τέλος, το Εθνικό Μουσείο και το Σπίτι Svrzo, ένα σπίτι κόσμημα, μιαν ανάσα από την παλιά πόλη, που διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και διακόσμηση του 15ου αιώνα, και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Στο τέλος του πανέμορφου κεντρικού πεζόδρομου της παλιάς πόλης, του Ferhadija, η Αιώνια Φλόγα τιμά τη μνήμη των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η εντυπωσιακή Ακαδημία των Τεχνών, το αποικιακού στυλ Κεντρικό Ταχυδρομείο, η Αυστροουγγρική Εθνική Βιβλιοθήκη που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και τώρα βρίσκεται υπό αναστήλωση και το λιλιπούτειο Μουσείο της Πόλης του Σεράγεβο πλαισιώνουν τις όχθες του ποταμού Miljacka. Το σημαντικότερο αξιοθέατό όμως, είναι αδιαμφισβήτητα η Latin Bridge, ακριβώς δίπλα στο τελευταίο, όπου ο Gavrilo Princip πυροβόλησε και σκότωσε τον αρχιδούκα Franz Ferdinand και την έγκυο γυναίκα του, Sophie, πυροδοτώντας, χάρη σε μια σειρά ευρωπαϊκών συμμαχιών, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο επιβλητικός καθολικός Καθεδρικός Ναός, η παλιά (κτισμένη το 1740) και η νέα Ορθόδοξη εκκλησία και η παλιά Συναγωγή, κτισμένη το 1581, που σήμερα λειτουργεί ως Εβραϊκό Μουσείο είναι ακόμα μερικά αξιοθέατα. |
|  |
| | |
|