Το καλό της Θεσσαλονίκης είναι ότι σε κάθε γειτονιά υπάρχουν παραδοσιακά μαγειρεία με αυθεντική θεσσαλονικιώτικη κουζίνα και πολύ καλές τιμές. Μερικές από τις σπεσιαλιτέ της Θεσσαλονίκης είναι η περίφημη μπουγάτσα, οι λουκουμάδες και φυσικά ο πατσάς.

Το σήμα κατατεθέν της πόλης είναι ο Λευκός Πύργος, ο οποίος βρίσκεται στον παραλιακό δρόμο του Θερμαϊκού. Χτίστηκε από Βενετούς το 1430 και αργότερα μετατράπηκε από τους Τούρκους σε φυλακή, ενώ τώρα αποτελεί ένα όμορφο μουσείο τέχνης και ιστορίας. Εκτός από το Παρίσι, διαθέτει και η Θεσσαλονίκη αψίδα του θριάμβου, δημιούργημα του Βαλέριου Γαλέριου Μαξιμιανού, η οποία χτίστηκε το 298 μ.Χ. Η Ροτόντα είναι ένα κυκλικό κτίριο, μέρος του προαναφερθέντος συγκροτήματος, η οποία ήταν ναός που μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία και αργότερα σε τζαμί. Πρόκειται για αξιόλογα μνημεία, όπως αξιόλογη είναι και η εκκλησία του Αγ. Δημητρίου, πολιούχου της πόλης, που σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες εκκλησίες και τα μουσεία ποικίλου ενδιαφέροντος, πολιτιστικά κέντρα και πινακοθήκες, δεν πρέπει να παραλειφθούν. Το κέντρο της κοινωνικής ζωής επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν η αγορά, όπου λειτουργεί μια στοά της ως χώρος έκθεσης –κατόπιν ανασκαφών-, η πλατεία, τα λουτρά και το ωδείο. Η εικόνα των αρχαιολογικών χώρων συμπληρώνεται με το ιερό και τους παλαιοχριστιανικούς τάφους που βρίσκονται επί της Γ’ Σεπτεμβρίου. Μερικά επιπλέον αξιοθέατα συνιστούν τα βυζαντινά λουτρά, πλησίον της πλατείας Κουλέ Καφέ, το τζαμί, το χαμάμ και το μπεζεστέν (πρώην αγορά υφασμάτων).
Λίγο πιο έξω, στην Επανωμή, η οποία υπήρξε κατηκοιμένη και την προϊστορική εποχή, βρέθηκε ένα οικισμός που χρονολογείται από τη νεολιθική εποχή καθώς και άλλοι μεταγενέστεροι οικισμοί. Επίσης, εκεί θα βρείτε το ναό του Αγ. Γεωργίου και το μετόχι των Κριτσιανών. Περαιτέρω, στον οικισμό Λαγκαδά που είναι γνωστός για τα Αναστενάρια, θαυμάστε τη Νυμφόπετρα, βράχια τα οποία μοιάζουν με ανθρώπους σε γαμήλια πομπή, τα λουτρά και την ομώνυμη λίμνη.